11 lutego obchodzimy Świtowy Dzień Chorego.

Ten szczególny dzień ustanowił Jan Paweł II w liście do ówczesnego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia kard. Fiorenzo Angeliniego z 13 maja 1992 r. Papież wyznaczył też od razu na obchody tego Dnia 11 lutego, gdy Kościół powszechny wspomina pierwsze objawienie Maryi w Lourdes. W swoim nauczaniu często zwracał się do chorych i pracowników ochrony zdrowia oraz
wolontariuszy. W jednym z listów pisał „…Potrzebna jest dziś nowa „wyobraźnia miłosierdzia”, której przejawem będzie nie tyle i nie tylko skuteczność pomocy, ale zdolność bycia bliźnim dla cierpiącego człowieka, solidaryzowania się z nim…”

Ojciec Święty Leon XIV w swoim orędziu i przesłaniu papieskim na Światowy Dzień Chorego „Współczucie Samarytanina: miłować, niosąc cierpienie drugiego człowieka” napisał: „Z tej okazji chciałem zaproponować obraz miłosiernego Samarytanina, zawsze aktualny
i nieodzowny, aby na nowo odkryć piękno miłości i społeczny wymiar współczucia oraz zwrócić uwagę na potrzebujących i na cierpiących, jakimi są chorzy.”

W tym szczególnym dniu we wspólnej modlitwie polecajmy Bogu chorych i ich bliskich, którzy są pod opieką Hospicjów, ale także dziękujmy za wszelkie Łaski, które otrzymujemy do realizacji idei hospicyjnej. Za Łaski dla wypełniania przesłania, którego tekst powstał w 1984 roku w krakowskim Hospicjum św. Łazarza:

„Ci którzy odchodzą,
Ból, który nie mija,
zdaje się wypełniać dni i noce, bezsilność,
coraz to nowe upokorzenia,
obojętność otoczenia, bezradni, zrozpaczeni bliscy…
Na ogół staramy się o tym nie myśleć,
staramy się zapomnieć, że i nas to może spotkać.
Może pora dziś spojrzeć prawdzie w oczy?
Nauka nie usunie konieczności śmierci,
lecz nasza solidarność w stosunku do umierających
może przynieść ulgę, pomoc i spokój.
Można zapobiegać bólowi.
Można oszczędzić upokorzeń.

Można SKUTECZNIE WSPÓŁCZUĆ UMIERAJĄCYM!”